Grób Jana Szczepanika

Jan Szczepanik urodził się 13 VI 1872r. w Rudnikach k. Mościsk. W młodości pracował jako nauczyciel, lecz już w 1896r. porzucił ten zawód i przeniósł się do Krakowa. Był człowiekiem bardzo pracowitym, określano go mianem tytana pracy. W 1902 roku poślubił w tarnowskiej katedrze dwudziestotrzyletnią wówczas Wandę Dzikowską, córkę tarnowskiego lekarza powiatowego Zygmunta Dzikowskiego, którego poznał podczas służby wojskowej w Przemyślu. Po ślubie przeniósł się do Tarnowa. Pracował i mieszkał w Wiedniu, gdzie miał swoją pracownię odwiedzaną przez przemysłowców z całej Europy. Niestety już w 1925 roku zapadł na chorobę nowotworową wątroby.

Zmarł 18 kwietnia 1926 roku, w wieku pięćdziesięciu czterech lat. Pozostawił po sobie wielki dorobek. Wśród najsłynniejszych jego wynalazków są odkrycia w dziedzinie tkactwa, telewizji, fotografii i filmu barwnego z dźwiękiem, tkanin – w tym wynalezienie tkaniny kulochronnej, uzbrojenia. Niektóre wynalazki już za jego życia wpłynęły na bieg historii. Jan Szczepanik pochowany został w rodzinnym grobowcu Dzikowskich. Dotychczas niewielu mieszkańców miasta znało to miejsce.