Ulica Żydowska

Wychodząca w stronę wschodnią ulica Żydowska wraz z równoległą do niej ulicą Wekslarską tworzą najstarszą część dzielnicy zamieszkałej niegdyś przez Żydów.

Zachowane do dnia dzisiejszego kamienice pochodzą z XVII i XVIII w. i prezentują najbardziej charakterystyczny dla Żydów zwarty charakter zabudowy z ciasnymi przesmykami pomiędzy kamienicami, wąskimi sieniami oraz maluteńkimi podwórkami. To tutaj, począwszy od połowy XVI stulecia, poczęli w Tarnowie osiedlać się Żydzi. Posiadając jedynie pozwolenie zasiedlenia niewielkiego kwartału miasta zmuszeni byli do wykształcenia swoistego typu zabudowy. Stąd też od połowy XIX w. Żydzi poczęli zasiedlać dzielnicę Grabówka, a później też północno-wschodnią część miasta stanowiąc przed 1939 rokiem niemal połowę populacji Tarnowa.

W dniach 11 – 19 czerwca 1942 roku, Rynek był świadkiem masowego mordu, około trzech tysięcy Żydów, dokonanego przez hitlerowców. Według wspomnień, krew żydowska spływała ulicami wychodzącymi z Rynku. W 1997 roku, na narożnym budynku przy ulicy Żydowskiej wmurowano tablicę upamiętniającą te wydarzenia, pod tablicą zaś ułożono fragment bruku z Rynku, który jest materialnym, świadkiem tych wydarzeń.